برای کدام عزیز گمراه و حیرت دیدار است
آیا این زندگی است یا فقدان مرگ
یک صدایی تلنگور اعماق درون
رها کن رها شو
واین سو افکار ترک خورده ی احساس
که او با توست همیشه
همیشه و همه جا
که او ترا می فهمد ترا و غم ترا احساس میکند
توبمان و خوب بمان
توزنده ای و بدان که این نیز موهبتی است
من خفته ای که فردا میهمان خاکم
و در اینجا دل ساده ای خود را به دست کویر سپردم
بیچاره و قد خمیده فقط
شهر انتظار را نظاره میکنم
دریغ از هر آنچه که بودی برایم
دریغ از هر آنچه برایت سرودم
تو ای آشنا در سرای خیالم
شب ظلم بود و شب مردن من
نگاهی که بی تو ترحم ندارد
نمی خواهم این قرن خاکستری را
زمانی که بی تو تبسم ندارد
زمانی که معنا ندارد حقیقت
تو هستی فقط مرد اسطوره ی من
همه چیز من عمر من دیده ی من
تو هستی فقط بوده و بوده ی من
قسم بر جدایی به نیرنگ و بیداد
تویی مرد آزاد ایران زمینم
تورا دوست دارم همه آرامانی
توای بهترین در دل سرزمینم
به من چشمی عطا کن که ببینم
گوشی عطا کن که بشنوم
دلی که تو را در یابم
پایی که برای تو قدم بردارم
دستی که برای تو ببخشم
