شنبه هفدهم آذر 1386 ساعت 9:4
سلام ای آشیان خفته درمعنی
تو آنجا حاضری اما
تو از چشمان من غایب نمی مانی
هوای دلکشی دارد
که از دلهای ما غافل نمی مانی
دلم با سایه ی اندوهگین فرسود
هزاران تا هزاران راه را
در کوچه ها پیمود
ولی افسوس و صد افسوس
که در این کوچه های باغ تنها ماند
ومالا مال از جنجال خواهش ها
دلم باپرنیان عشق اینجا ماند
خداوندا .....
به من چشمی عطا کن که ببینم
گوشی عطا کن که بشنوم
دلی که تو را در یابم
پایی که برای تو قدم بردارم
دستی که برای تو ببخشم
به من چشمی عطا کن که ببینم
گوشی عطا کن که بشنوم
دلی که تو را در یابم
پایی که برای تو قدم بردارم
دستی که برای تو ببخشم
